![krantenknipsels-large](https://storage.pubble.nl/67c86d35/content/2019/5/4679a5d5-e956-4f9c-84f3-501cbd313e14_thumb1920.jpg)
Column Eugène de Kok: 'Een paar honderd woorden'
Door: Eugene de Kok ColumnNog een paar honderd woorden en dan is het klaar. Dit is mijn laatste column, op deze plek. Jammer? Best, al snap ik dat het goed is om soms wat te veranderen en ik niet tot in de eeuwigheid door zou kunnen gaan. Hoeveel ik er precies heb geschreven weet ik niet, maar zeker een paar jaar lang moest ik er om de week aan geloven.
Ik heb me op deze plek opgewonden over Amsterdammers die denken dat de hele wereld om Amsterdam draait, hun gehuil over het aantal toeristen in hun stad en over het gemeentebestuur dat dingen verbieden tot kerntaak heeft verheven. Ook heb ik me (meerdere malen) verbaasd over de schaamteloosheid van bankiers en hun bonussen, me zorgen gemaakt over de zorg, mijn pijlen gericht op kwelgeesten zoals Camiel Eurlings en Sharon Dijksma, me afgevraagd of breakdance wel of geen olympische sport moet worden en ik ben boos geworden om de loze koopkrachtbeloften van het huidige kabinet en halfslachtige oplossingen van die daarvoor.
Regelmatig schreef ik over sport. Zo maakte ik een lofzang op Roger Federer, de beste tennisser aller tijden en wat mij betreft de meest tot de verbeelding sprekende sportman ter wereld. Verder schreef ik over de macht van het grote geld in het voetbal, juichte mee toen Tom Dumoulin de Giro d’Italia won en Niki Terpstra op indrukwekkende wijze soleerde naar de winst in de Ronde van Vlaanderen, treurde een paar jaar geleden met de zeventien miljoen andere bondscoaches over de toekomst van het Nederlandse voetbal en liep, nadat Ronald Koeman kwam en Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt definitief doorbraken, mee in de polonaise.
Altijd diende zich wel een onderwerp aan, al was het vaak net voor de deadline. Als dit niet mijn laatste was geweest, zou deze column natuurlijk over de zegetocht van Duncan Laurence zijn gegaan. Ik zou hebben verteld over mijn aversie tegen het songfestival, hebben erkend dat ik ‘Arcade’ toch een mooi liedje vind, misschien te mooi voor het circus, aan u gevraagd wat u van Madonna vond en me druk hebben gemaakt over iedereen die zich al druk maakt over de kosten die Nederland volgend jaar moet maken als organisatie. Ik hoef me echter niet meer druk te maken, want ik ben een paar honderd woorden verder. Klaar.